Archive for the ‘Μεγάλοι Ελληνες’ Category

1.Ο Νικηταράς, ο μεγάλος και ανιδιοτελής αγωνιστής, γνωστός ως «Τουρκοφάγος», που πρωτοστάτησε στη μάχη στα Δερβενάκια, όπου και έσπασε 3 σπαθιά με την ορμητικότητά του, τα χρόνια του Όθωνα κατηγορήθηκε για συνωμοσία κατά του βασιλιά, φυλακίστηκε και εξορίστηκε στην Αίγινα. Στη φυλακή βασανίστηκε άγρια και έχασε το φως του. Όταν αφέθηκε πια ελεύθερος, η υγεία του είχε κλονιστεί σοβαρά. Πέθανε πάμπτωχος και λησμονημένος, έχοντας αναγκαστεί τα τελευταία χρόνια της ζωής του να ζητιανεύει για να βγάλει τα προς το ζην.

2.Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, ο γενναίος πολεμιστής που λόγω της έντονης προσωπικότητάς του ήρθε σε σύγκρουση με σημαντικούς πολιτικούς της εποχής, γεγονός που οδήγησε σε συνεχείς προσπάθειες για την εξόντωσή του. Κατηγορήθηκε για συνεργασία με τον εχθρό, φυλακίστηκε και τελικώς δολοφονήθηκε με βάναυσο τρόπο. Οι δολοφόνοι του πέταξαν το σώμα του από την Ακρόπολη και εμφάνισαν την υπόθεση ως απόπειρα δραπέτευσης.

3.Η Μπουμπουλίνα, η μεγάλη καπετάνισσα, έδωσε την περιουσία της για τον αγώνα, και θρήνησε ένα γιο στην επανάσταση. Θύμα και αυτή του εμφυλίου πολέμου αποσύρθηκε στις Σπέτσες, όπου έπεσε θύμα δολοφονίας από την οικογένεια της γυναίκας που ερωτεύτηκε ο γιός της. Η ελληνική πολιτεία έκλεισε την υπόθεση και δεν αναζήτησε τους δράστες.

4.Τέλος, η ιστορία της Μαντώς Μαυρογένους, της ευγενικής και ρομαντικής ηρωίδας του αγώνα, που έδωσε τα πάντα για την επανάσταση και βίωσε ένα θυελλώδη έρωτα με τον Δημήτριο Υψηλάντη στα πεδία των μαχών, ο οποίος όμως έληξε άδοξα βυθίζοντας την ίδια στην κατάθλιψη. Η μεγάλη ηρωίδα αναγκάστηκε να περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής της πάμπτωχη, ξεχασμένη και παραγκωνισμένη από την ίδια της την οικογένεια.

Advertisements

Στην Τριπολιτσά ο Κολοκοτρώνης εξολόθρευσε 5.000 Εβραίους!

… Οι ίδιοι οι Εβραίοι ομολογούν ότι ήσαν πιστοί σύμμαχοι των Οθωμανών και δεν είδαν με καθόλου καλό μάτι της εξέγερση των Ελλήνων, οι οποίοι φανερά τους μισούσαν.

Όπως γράφει ο Πιερόν, από το 1821 μέχρι το 1831 που ιδρύθηκε το Ελληνικό Κράτος, ο Εβραϊκός Πληθυσμός της Ελλάδος συρρικνώθηκε δραματικά εξ αιτίας των σφαγών και της μετανάστευσεως. Οι Εβραίοι έφευγαν από την Ελλάδα για να μην τους σφάξουν οι Έλληνες! Οι Εβραϊκές Κοινότητες της Θήβας, της Ναυπάκτου και της Πάτρας εξαλείφθηκαν παντελώς από τους επαναστατημένους Έλληνες.

(περισσότερα…)

Ένας Άγιος άστεγος... (Αληθινή και διδακτική ιστορία)
Η ματιά του με διαπερνούσε ενοχλητικά στο αργό περπάτημα μου λίγα μέτρα πιο πέρα… 
Αναζητούσα κάτι άλλο, αλλά προέκυψε αυτό το βλέμμα, που σαν να μου μιλούσε χωρίς ήχο με καθήλωσε και με γέμισε ενοχες…? Εγώ κρατώντας μια τυρόπιτα και ένα μπουκάλι νερό αμέριμνος αλλά και ψυχρός, εκείνος ένας πεινασμένος και κομματιασμένος ψυχικά περίμενε όχι την τυρόπιτα, αλλά το τέλος που δεν ερχόταν…?Τον κοίταξα άλλη μια φορά και του την πρόσφερα μαζί το νερό…Την πήρε στα χέρια αλλά δεν την έφαγε…

«Ένα τσιγάρο έχεις να μου δώσεις;»

«Δεν καπνίζω», του λέω, αλλά τρέχω στο περίπτερο δίπλα του και αγοράζω ένα πακέτο, δεν θυμάμαι και ποια μάρκα…? Το προσφέρω χαμογελώντας και καθώς απομακρύνομαι μη έχοντας να δώσω κάτι άλλο, ξεκίνησε η δική του προσφορα!!! (περισσότερα…)

Όταν στὶς 29 Μαΐου 1453 ἀντήχησε στὶς ἐπάλξεις ἡ τραγικὴ κραυγὴ «ἑάλω ἡ Πόλις!», κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ ὑποψιαστεῖ τὸ βαθὺ μυστήριο, τὴν κατεξοχὴν δημιουργικὴ διεργασία ποὺ ἀπὸ τὴν ἴδια ἐκείνη μέρα ἄρχισε νὰ τελεσιουργεῖται γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸ Γένος τῶν Ἑλλήνων. Κανεὶς δὲν κατανοοῦσε τὴ μεγάλη ἀλλαγὴ ποὺ ἄρχισε νὰ συντελεῖται στὰ βάθη τῶν ψυχῶν. Ἡ ἐπίγεια πρωτεύουσα τοῦ Γένους εἶχε κυριευθεῖ, ὅμως «οὐχ ἑάλω ἡ βασιλεύουσα ψυχὴ τῶν Ἑλλήνων» (Νικηφόρος Βρεττάκος).

Ναί! Ἡ ψυχὴ δὲν εἶχε πέσει. Ἡ ψυχὴ ἔμεινε ὄρθια, ἀδούλωτη, ἀπροσκύνητη, βασιλεύουσα! Ἀλλὰ ἦταν ἀκόμη νωρίς, καὶ δικαιολογημένα κανεὶς δὲν… (περισσότερα…)

Μια ηλικιωμένη έστειλε ένα πολύτιμο δώρο σε μονάδα του Έβρου, συγκινώντας τους στρατιώτες και αποδεικνύοντας ότι οι απλοί πολίτες είναι πολύ πιο ευαίσθητοι και σίγουρα πιο αποτελεσματικοί από την …κρατική μηχανή. Τι έστειλε η κυρία σαν καλή γιαγιά; Ένα ζευγάρι αρβύλες! (περισσότερα…)

Πρίν ἀπό μερικές μέρες στά ΑΒ Ἁγίας Παρασκευῆς, στό ταμεῖο ἦταν ἕνα γηραιός ρακένδυτος κύριος μέ 3-4 κονσέρβες κι ἕνα γκαζάκι.

Ἡ νεαρή ταμίας τόν κοιτάει καί τοῦ λέει:
«Φύγετε κύριε, ἡ ἑταιρεία μᾶς δικαιολογεῖ κάποια δωρεάν καλάθια».
Τίς δίνει δακρυσμένος 1000 εὐχές.
Μόλις ἐκεῖνος ἀπομακρύνεται, ἀνοίγει την … τσάντα της καί βάζει τά χρήματα στό ταμεῖο ἀπό τό πορτοφόλι της.
Πεταγόμαστε 2-3 πού ἔχουμε μείνει κάγκελο καί τῆς λέμε νά τά πληρώσουμε ἐμεῖς.
Μᾶς κοιτάζει αὐστηρά:…

«Ἐγώ τό ἀποφάσισα, ἐγώ θά τά πληρώσω. Ἐλᾶτε, παρακαλῶ, μήν δημιουργεῖτε οὐρά».

Ἕνα κοριτσάκι τόσο δά. Πόσα παίρνει; ούτε 500 ευρώ; Και πολλά λέω.
Να μη κατηγορούμε τη νεολαία. Υπάρχουν και διαμάντια!

 

ΦΩΤΕΙΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

ΕΠΕΙΓΟΝ. ΔΕΙΤΕ ΤΟ. Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΛΕΞ/ΛΗΣ ΞΕΦΤΙΛΙΖΕΙ ON CAMERA ΤΟΝ ΚΑΝΑΔΟ ΠΡΕΣΒΗ

ΞΥΠΝΑΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΤΗΣ ΥΠΟΛΟΙΠΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΔΕΙΞΑΝ ΟΙ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΣΑΣ… ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΥΠΟΚΥΠΤΕΤΕ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

ΘΑ ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΘΕΊΤΕ.
Η ΑΝΤΊΘΕΤΗ ΠΕΡΊΠΤΩΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΔΉΜΑΡΧΟ TΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΉΣ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ.
Ο ΈΝΑΣ ΓΙΑ ΦΤΎΣΙΜΟ ΚΑΙ Ο ΆΛΛΟΣ ΆΞΙΟΣ. (περισσότερα…)

Εκείνος από τούς αρχηγούς του ’21 που χαρακτηριζόταν περισσότερο απ’ όλους για την ανεξέλεγκτη γλώσσα του ήταν ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Τους είχε αλλάξει τα φώτα στο βρισίδι με λίγα λόγια! (περισσότερα…)

 
Γνωρίστε την άγνωστη, συγκλονιστική ιστορία ενός σύγχρονου μεγάλου Έλληνα πρωταθλητή και άξιου διάδοχου του θρυλικού Σπύρου Λούη, τον μαραθωνοδρόμο Στυλιανό Κυριακίδη, ο οποίος το 1946 βοήθησε εκατοντάδεςχιλιάδες Έλληνες να γλιτώσουν από την πείνα.  (περισσότερα…)

Το περιεχόμενο χαπιών που έφτιαχναν οι γιατροί στην “αρχαία” Ελλάδα «αποκρυπτογράφησαν» για αμερικανοί αρχαιοβοτανολόγοι. Τα φάρμακα εντοπίστηκαν σε γυάλινα δοχεία, μέσα σε ναυάγιο ελληνικού πλοίου που ανακαλύφτηκε το 1989 ανοικτά της Τοσκάνης. Το πλοίο από ξύλο καρυδιάς, που ναυάγησε το 130 π.Κ., μετέφερε γυαλικά από τη Συρία και φάρμακα, τα οποία είχαν παραμείνει άθικτα από το νερό, αφού τα προστάτευαν τα γυάλινα δοχεία.Μετά από 20 χρόνια ερευνών, οι μελετητές κατάφεραν να αναλύσουν τα σκευάσματα, διαπιστώνοντας πως κάθε χάπι ήταν μείγμα από τουλάχιστον δέκα διαφορετικά εκχυλίσματα φυτών, όπως ο ιβίσκος και το σέλινο, και τα οποία χρησίμευαν για τη θεραπεία των ασθενών στην αρχαία Ελλάδα. (περισσότερα…)

 

TA NEA
Του Δημήτρη Μ. Μανιάτη

Δεκαοκτώ χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Μάνος Χατζιδάκις παραμένει ένας απαστράπτων, ακριβός μύθος του νεότερου Ελληνισμού και, κυρίως, της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Μελωδικός και ξεχωριστός μουσικά, παρεμβατικός ενάντια στο τέλμα της πολιτιστικής κοινοτοπίας αλλά, πρωτίστως, πολιτικός – ένα πρόσωπο που ήθελε να παρεμβαίνει και να τα αλλάξει όλα.  (περισσότερα…)

«Έκατσα που εσκαπέτισαν με τα μπαϊράκια τους απεκατέβηκα κάτω. Ήταν μιά εκκλησία εις τον δρόμον, η Παναγία στο Χρυσοβίτσι, και το καθησιό μου ήτο όπου έκλαιγα την Ελλάς… Σίμωσα, έδεσα το άλογό μου σ’ ένα δένδρο, μπήκα μέσα και….

γονάτισα. Παναγία μου είπα από τα βάθη της καρδιάς μου και τα μάτια μου δάκρυσαν. Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν. Έκανα το Σταυρό μου, ασπάσθηκα την εικόνα της, βγήκα από το εκκλησάκι, πήδηξα στο άλογό μου και έφυγα. Σε λίγο μπροστά μου ξεπετάγονταν οχτώ αρματωμένοι, ο εξάδελφός μου ο Αντώνης Κολοκοτρώνης και επτά ανήψια του. – Κανείς δεν είναι στην Πιάνα, μου είπε ο Αντώνης. Ούτε στην Αλωνίσταινα. Είναι φευγάτοι. -Ας μη είναι κανείς αποκρίθηκα. Ο τόπος σε λίγο θα γιομίση παλικάρια… Ο Θεός υπέγραψε την λευτεριά της Ελλάδος και δεν θα πάρει πίσω την υπογραφή του». (περισσότερα…)

 

Ο Φώτης του αθέατου δρόμου

Ξεφύτρωσε στους δρόμους της πόλης μας [Βόλου] ξαφνικά και σχεδόν από το πουθενά, στην δεκαετία του’80.
Ένας λεπτός, ψηλός άντρας απροσδιορίστου ηλικίας, (πριν λίγο καιρό έμαθα ότι είναι στα 82 του πλέον αλλά καθόλου δεν του φαίνεται)  που φορούσε, χειμώνα – καλοκαίρι, το ίδιο χακί μπουφάν, έμοιαζε βρώμικος και είχε μακριά μαλλιά.
Κυκλοφορούσε στο κέντρο της πόλης, μοίραζε λουλούδια στις γυναίκες (και μοιράζει ακόμη), έλεγε διάφορα ακατανόητα και κάποιες φορές μιλούσε για αγάπη και για Θεό.

Δεν ήξερε κανείς να πει από πού κρατούσε η σκούφια του.
Τότε ήμουν στα ντουζένια της δημοσιογραφικής μου πορείας και είχα το περιοδικό «Ώρες».
Έστειλα -θυμάμαι- έναν συνάδελφο να του πάρει συνέντευξη και βγήκε ένα πολύ όμορφο κομμάτι, όπου όμως ο Φώτης, παρεκτός των φιλοσοφημένων θέσεών του, που βασίζονταν στο «αγαπάτε αλλήλους», δεν μας είχε διαφωτίσει σχετικά με την καταγωγή του. Ωστόσο το περιοδικό είχε μόλις κερδίσει έναν ιδιότυπο διαφημιστή, καθώς αυτός ο παράξενος άνθρωπος φώναζε στους δρόμους «Ώρες… να διαβάζετε τις Ώρες, φιλάκια στις Ώρες».
Η μόνη πληροφορία που αποκτήσαμε από κείνη την συνέντευξη ήταν πως έμενε σε μια σπηλιά, στον λόφο της Γορίτσας (περιοχή αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, στην άκρη της πόλης). (περισσότερα…)

 

Ολίγα Περί Πυθαγόρειας Διατροφής
Ιπποκράτης: «Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού. Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία). Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη».

Tις αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μείξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη. Κι εδώ, όπως θα δούμε, μας εντυπωσιάζει ο νόμος της αναλογικότητας! (περισσότερα…)

Απολογούμαι Ελληνάκο. Σου ζητώ συγγνώμη γιατί σε πρόσβαλα. Δεν έπρεπε να σε αποκαλέσω …Ελληνάκο. 

Εσύ είσαι μαχητής του φωτός. 

Ένδοξος και ανδρείος. 

Άγρυπνος φρουρός του καλού. 

Άγγελος της δικαιοσύνης. 

Φύλακας κάθε αδύναμου και κατατρεγμένου. 

Είσαι κάτι σαν τον …Spider – man δηλαδή.
(περισσότερα…)

samaras-venizelos-kouvelis0

«Εάν οι άνθρωποι που έριξαν την χώρα στον εφιάλτη του μνημονίου δεν τιμωρηθούν παραδειγματικά, τότε το πολιτικό σύστημα είναι ήδη νεκρό»
Ας το κάνω πιο σαφές : Όσοι βουλευτές ψήφισαν τα μνημόνια πρέπει εφ’ όρου ζωής να τους απαγορευτεί η συμμετοχή στις εκλογικές διαδικασίες, οι κυρίως υπεύθυνοι (Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου, Παπαδήμος, Βενιζέλος, Σαμαράς, Καρατζαφέρης, Μπακογιάννη) να τιμωρηθούν παραδειγματικά και όσοι ενεπλάκησαν με τον άλφα ή βήτα τρόπο στις διαδικασίες επιβολής των μνημονίων να δικαστούν και να αποκλεισθούν εφ’ όρου ζωής από κάθε δημόσια θέση και αξίωμα.

πηγή

 Σαράντος Ι. Καργάκος
Ας ξεκινήσουμε, αγαπητοί, από ένα εξορκισμένο σήμερα «εθνικιστή» ποιητή που κάποτε τολμούσαμε να θεωρούμε πρώτο εθνικό μας ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό: γράφει στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους»:
                     «Αραπιάς  άτι, Γάλλου νούς,  βόλι Τουρκιάς, τόπ’ Αγγλου  *
                     πόλεμος μέγας πολεμά,  βαρεῖ τό καλυβάκι…»
                *  τόπ΄ =  μπάλα  κανονιού
Εννοείτε ασφαλώς ποιο είναι το καλυβάκι στον παρόντα καιρό. Όχι η Ελλάς ή η προέκτασή της η Κύπρος, αλλά σύμπας ο Ελληνισμός. Ο Ελληνισμός μετά τις εξάρσεις του στον πόλεμο του ’40-’41, με την αντίστασή του κατά των αρχών Κατοχής, με τον ενωτικό αγώνα της  Κύπρου (μια δράκα μαχητές κατά μιας αυτοκρατορίας) αποτελούσε κακό παράδειγμα για τους λοιπούς λαούς. Κακό παράδειγμα υπήρξε και με την Επανάσταση του ’21 που διέλυσε τον ιστό της υποταγής που είχε επιβάλει η Ιερά Συμμαχία. Όταν το 1830 έκλεινε η αυλαία της Ελληνικής Επαναστάσεως άνοιγε η αυλαία των ευρωπαϊκών επαναστάσεων.
Γι’ αυτό ο ανυπότακτος, ο απειθάρχητος, ο μη συμμορφούμενος «τοῖς ξένων ρήμασι» λαός, ο δάσκαλος του απροσκύνητου ήθους έπρεπε να χτυπηθεί στις ρίζες, στις πνευματικές και ιστορικές καταβολές του. Το σχέδιο ετοιμάστηκε την επαύριο του Πολυτεχνείου. Αλλ’ ο λαός αυτός έπρεπε να υποστεί δύο στρατιωτικά πλήγματα για να συνετισθεί. Επτά χρόνια δικτατορίας δεν είχαν «σιδερώσει» το φρόνημά του. Έτσι ήλθαν το 1974 ο Αττίλας και μερικά χρόνια αργότερα η ασχήμια της Ύμιας. Κι έκτοτε άρχισε εν ονόματι ενός πολιτικού ρεαλισμού η χαλιναγώγηση του ελληνικού φρονήματος, η καταπτόηση, η τουρκοφοβία που τελικά – πάντα εν ονόματι του πολιτικού ρεαλισμού-  μετεξελίχθηκε σταδιακά σε τουρκολατρία. Έχουμε εδώ μια κλασσική περίπτωση του «Συνδρόμου Στοκχόλμης», όπου το θύμα ερωτεύεται τον βασανιστή του.
Μετά την έκρηξη σε παγκόσμια κλίμακα του Ελληνισμού για το όνομα της Μακεδονίας, μια … (περισσότερα…)

ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΠΟΛΥ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ 

Ο David baron de Rothschild σηκώθηκε βαρύθυμος εκείνο το πρωί, ζήτησε έναν δυνατό καφέ και τηλεφώνησε στον σύμβουλό του επί ιστορικών θεμάτων.
Κάθισε στην παραλιακή βεράντα της έπαυλής του, που έμοιαζε με τον Παρθενώνα μεταμορφωμένο σε μικρό άλσος, αλλά ήταν εξαιρετικά νευρικός.
Τα μάτια του ήταν κόκκινα από την αϋπνία και το χέρι του έτρεμε βαστώντας το φλυτζάνι του καφέ.
Όταν επιτέλους ο σύμβουλός του κατέφθασε, πετάχτηκε από την αναπαυτική πολυθρόνα του και μή περιμένοντάς τον να καθήσει τον ρώτησε με αγωνία :
«Τί ξέρεις για τον ασπρομάλλη,τον πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας, δεν ξέρω κάν το όνομά του, είναι αλήθεια ότι είχε προειδοποιήσει τον Μέτερνιχ;»
O Jacob Strauss τον κοίταξε παραξενεμένος, σήκωσε (όπως συνήθιζε) τα φρύδια του και μετά από μια παύση τον ρώτησε:
» Μιλάμε για τον Καποδίστρια;»
(περισσότερα…)