Αρχείο για 23/02/2013

s-paraitisi-papa

Ο Διάβολος ζωντάνεψε στη Ρώμη.

Αναμφισβήτητα ζούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς. Μια τέτοια ενδιαφέρουσα εξέλιξη των καιρών μας είναι και η «αναπάντεχη» παραίτηση του Πάπα. Μια παραίτηση, της οποίας η σημασία δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή από κάποιον, ο οποίος δεν διαθέτει τις απαραίτητες γνώσεις …Συνδυασμό γνώσεων, συγκεκριμένα, οι οποίες αφορούν τόσο τα περί της λειτουργίας του συστήματος εξουσίας όσο και τα περί θεολογίας. Γι’ αυτόν τον λόγο και οι αναλύσεις, οι οποίες αναμένεται να «κυκλοφορήσουν», είτε στον τύπο είτε στο διαδίκτυο, θεωρούμε εκ των προτέρων ότι θα είναι στην πλειονότητά τους εσφαλμένες και στην καλύτερη περίπτωση ελλιπείς. Θα στερούνται της «διεισδυτικότητας» και του «εύρους» εκείνου, που απαιτεί η ανάλυση του μεγέθους αυτού του φαινομένου. Γιατί θεωρούμε μια τέτοια «αναλυτική» αποτυχία ως σχεδόν δεδομένη; Γιατί κάποιοι δεν αντιλαμβάνονται τη φύση του «Παπικού Αξιώματος» και ως εκ τούτου τον ρόλο του «Ποντίφικα». Δεν μιλάμε γι’ αυτούς, οι οποίοι θα πληρωθούν, προκειμένου με τις ψευδολογίες τους να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο. Ακόμα και οι πιο ειλικρινείς αναλυτές θα αποτύχουν στις αναλύσεις τους. Συνηθισμένοι σε πολιτικές και οικονομικές αναλύσεις, δεν θα πιάσουν καν την ουσία του θέματος. Θα αντιμετωπίσουν τον Πάπα σαν πολιτικό πρόσωπο και θα «προσπεράσουν» το νόημα της πράξης του. (περισσότερα…)

 
 Κάποιοι τα έγραφαν από πολύ παλιά και σήμερα επαληθεύονται…

Παρατηρώντας κάποιος τους πρωταγωνιστές του πολιτικού μας συστήματος, δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος στο φαινόμενο που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί το αποκαλούμε φαινόμενο; Γιατί, παρ’ όλο που έχει μια σχεδόν «επαγγελματική» εμμονή με την κοινωνική «ευαισθησία», δεν καταφέρνει να αποσπάσει τη λαϊκή συμπάθεια ,παραμένοντας μόνιμα αντιπαθές στον κόσμο.

Όσο και να τον βοηθήσουν τα γνωστά κέντρα και παράκεντρα της πολιτικής εξουσίας, δεν μπορεί αυτό να το «εισπράξει» σε πολιτική δύναμη. Ένα κόμμα ισχνότατου ποσοστού ψηφοφόρων προβάλλεται στα ΜΜΕ όσο τα μεγάλα κόμματα εξουσίας και παρ’ όλ’ αυτά δεν μπορεί να ισχυροποιηθεί. Μετά βίας μπαίνει στη Βουλή και άρα στα κρατικά ταμεία και εκεί εξαντλεί τον ρόλο του. Το ερώτημα που θέτουμε εμείς είναι το εξής: Μήπως αυτός είναι ο μοναδικός του στόχος; Μήπως αυτός ο κρατικός «μισθός» είναι και ο μοναδικός στόχος αυτού του «υπαλλήλου»; Μήπως μόνον με αυτόν τον τρόπο εξυπηρετεί τα αφεντικά του; Έχει αφεντικά και αν έχει ποιοι είναι αυτοί; (περισσότερα…)

 

Ακολουθεί απόσπασμα από άρθρο που γράφτηκε πριν πολλά χρόνια και… επειδή ως γνωστόν προφήτες μετά Χριστόν δεν υπάρχουν, ρίξτε μια ματιά στην ακόλουθη ανάλυση και κατόπιν διαψεύστε την. Όποιος θέλει μπορεί να επιχειρηματολογήσει περί του αντιθέτου αλλά σε κάθε περίπτωση επιλέξτε ποια κείμενα πρέπει να αξίζουν την προσοχή σας. Ποια κείμενα επαληθεύονται, ποια κείμενα είναι σαν να γράφτηκαν σήμερα, σε ποια κείμενα οι λέξεις γράφονται όπως πρέπει να γράφονται.

Τι καταγωγής είναι ο Γιώργος Παπανδρέου; Έλληνας …θα έλεγε ο ανύποπτος αναγνώστης, Εβραίος …λέει ο γράφων. Η οικογένεια Παπανδρέου είναι μια ιδιόμορφη οικογένεια. Είναι μια ψευδεπίγραφη ελληνική οικογένεια, που «χτίστηκε» πάνω στις επιλογές μιας Εβραίας ζωντοχήρας και του εβραϊκού περιβάλλοντός της. Μιας Εβραίας, που «έκλεψε» το όνομα ενός διάσημου Έλληνα και το μετέτρεψε σε περιουσία – προσόν για το παιδί της. Ένα παιδί, που μεγάλωσε σε ένα κλειστό εβραϊκό περιβάλλον, χωρίς να έχει καμία σχέση με τον μόνο στα χαρτιά πατέρα του. Αυτό το παιδί βοηθήθηκε στην πορεία του από τον σιωνισμό, εξαιτίας του πολύτιμου «προσόντος» του. Του «προσόντος-κλειδί», που άνοιγε την πόρτα της ελληνικής πολιτικής σκηνής. (περισσότερα…)

Παιδιά καλησπέρα! Τον Τραϊανού τον γνωρίζετε, υποθέτω. Όχι απλώς υποθέτω, είμαι σίγουρος. Γράφει λοιπόν ο Παναγιώτης Τραϊανού σε ένα από τα τελευταία κείμενά του με τίτλο: “Η Μέρκελ και η λεία της”. Γράφει λοιπόν τα εξής:

Αυτό, το οποίο συμβαίνει με την ελληνική ηγεσία, είναι τόσο περίεργο, που μόνον με όρους μεταφυσικής μπορεί να εξηγηθεί. Οι άνθρωποι, οι οποίοι μας πρόδωσαν, λειτουργούν στην κυριολεξία λες και πάσχουν από «αυτοκτονικό ιδεασμό». Λειτουργούν σαν «μεθυσμένοι», που αγνοούν τις ευθύνες τους και δεν νιώθουν καν την ενστικτώδη ανάγκη να αυτοπροστατευτούν. Συμπεριφέρονται σαν να επιδιώκουν τη «λύτρωσή» τους μέσω της τιμωρίας τους. Συμπεριφέρονται σαν να θέλουν να διευκολύνουν τη Νέμεση να κάνει τη «δουλειά» της, χωρίς να αφήσει ίχνος ατιμωρησίας. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο όλα τα μελλοντικά της «θύματα» την διευκολύνουν στο έργο της, παρέχοντάς της τις απαραίτητες διευκολύνσεις σ’ ό,τι τα αφορά. (περισσότερα…)